Od rymu do wiersza. Refleksja nad poezją dla dzieci w drugiej połowie XX i XXI wieku

Tom jako całość ujawnia już zupełnie nowe tendencje i trendy, jakie badacze odkrywają w poezji dla młodego odbiorcy, która okazuje się czułym sejsmografem rejestrującym wszystkie przesunięcie, ruchy i zmiany w dotychczasowym, mocno się dotąd trzymającym modelu nie tylko edukacyjnym czy dydaktyczno-wychowawczym, ale przede wszystkim kulturowym i mentalnościowym. Wydaje się na podstawie tej lektury, że druga połowa XX, a w szczególności wiek XXI zapowiada się na nowe stulecie dziecka, rozszerzające i uzupełniające określenie Ellen Key – a powstająca w nim poezja jest sygnałem przekształceń i przeobrażeń, jakim ulega cała społeczna świadomość wyzwalająca mozolnie, ale konsekwentnie ze stereotypów i ograniczeń czasu minionego i otwierająca na wyzwania, problemy, ale też – mimo wszystko – nadzieje związane z przyszłością.