Prawo Rzymskie w Polsce Ludowej (1944-1989). Edukacja, polityka naukowa, ideologia

Głównym wątkiem postawionym przez autorkę w centralnej części pracy jest pytanie o miejsce i znaczenie prawa rzymskiego w okresie Polski Ludowej oraz o czynniki kształtujące tę pozycję. Celem pierwszoplanowym jest zatem analiza tych czynników oraz ustalenie zakresu ich wpływu. Podstawowe uwarunkowania zostały wskazane w podtytule: Edukacja – polityka naukowa – ideologia. Przy bliższej analizie widać jednak, że uwidaczniają się w ich obrębie drobniejsze elementy tworzące sieć zależności i składające się na wieloaspektowy obraz prawa rzymskiego w latach 1944–1989. Problemy badawcze w tak obszernie zakreślonych ramach są liczne, na wstępie więc trzeba zaznaczyć, że nie da się ich wszystkich uwzględnić w pogłębionym stopniu i rozwinąć w sposób wyczerpujący. Skoro zatem osią opracowania pozostaje miejsce prawa rzymskiego w Polsce Ludowej, to w pierwszym rzędzie jawi się „bytowa” wręcz kwestia, a mianowicie utrzymanie prawa rzymskiego jako odrębnego i ważnego przedmiotu w edukacji prawniczej.
/ze wstępu/